آرامش خدایی

  • خانه 

خطاب خداوند به حضرت موسی(ع): من نمی‌خواهم بندۀ من از کسی خجالت بکشد

05 اردیبهشت 1401 توسط مژگان مسعودي مقدم

✨﷽✨

?خطاب خداوند به حضرت موسی(ع):
من نمی‌خواهم بندۀ من از کسی خجالت بکشد

✍️حضرت موسی(ع) در راه طور سینا بود. در بین راه کسی پیش او التماس کرد و چنین گفت: من، گناه بدی کرده‏ام؛ از خدا بخواه که از من بگذرد. سپس گناهی را که مرتکب شده بود به حضرت موسی(ع) گفت. حضرت موسی(ع) به خداوند گفت : این بنده از تو پوزش می‎طلبد؛ او را مشمول رحمت و مغفرتت قرار بده! خطاب رسید که من او را بخشیدم؛ ولی به او بگو که از تو یک گلایه دارم؛ چرا این مطلب را به تو گفت که تو مطلع شوی و هر وقت تو را ببیند، از تو خجالت بکشد. من نمی‎خواهم بندهٔ من از کسی خجالت بکشد. در وسائل‏الشیعه، ابان بن‏تغلب از امام صادق(ع) نقل می‎کند: «سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ یَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ أَذْنَبَ ذَنْباً فَنَدِمَ عَلَیْهِ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ قَبْلَ أَنْ یَسْتَغْفِرَ». از امام صادق(ع) شنیدم هیچ بنده‎ای نیست که گناهی کرده و بعد پشیمان شده باشد، مگر این‏که خدا او را قبل از آنکه بگوید «أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّی وَ أَتُوبُ إِلَیْه»1،

می‎آمرزد؛ بنابراین ما پروردگارمان را نشناخته‏ایم. از نظر ظاهر هم این‏گونه است که خداوند فرشتگان مقرّب خود را می‎گمارد که برای ما استغفار کنند.

?الکافی، ج 2، ص 427- وسائل‏الشیعة، ج 16، ص 62- بحارالأنوار، ج 85، ص36


┄┅┅┅┅❀?❀┅┅┅┅┄

 نظر دهید »

بادست و پا زدن، انسان به خواسته هایش نمى رسد!

05 اردیبهشت 1401 توسط مژگان مسعودي مقدم

⭕️بادست و پا زدن، انسان به خواسته هایش نمى رسد!

#نهج_البلاغه

?والْحَظُّ یَأْتِی مَنْ لاَ یَأْتِیهِ

?گاه سود و بهره به سراغ کسى مىآید که دنبالش نمى رود»؛

✍️هم در زندگى خود دیده ایم و هم در تاریخ خوانده ایم که افراد زیادى بودند بى آنکه بسیار دست و پا بزنند به مقصود رسیدند و به عکس افرادى هم بودند که با تلاش و کوشش فراوان به جایى نرسیدند. اشتباه نشود، هرگز امام علیه السلام در این گفتار نورانى خود نمى خواهد نقش تلاش و کوشش و سعى را در رسیدن به اهداف بزرگ نادیده بگیرد، زیرا آن، یک اصل اساسى ازنظر قرآن و روایات بوده و عقل نیز حاکم به آن است. مقصود امام علیه السلام این است که از طمعِ طمع ورزان بکاهد و آنها را از آلوده شدن به انواع گناهان براى رسیدن به مقاصدشان باز دارد.

?#حکمت_275

 نظر دهید »

فقط حیدر امیرالمومنین است

05 اردیبهشت 1401 توسط مژگان مسعودي مقدم

فقط حیدر امیرالمومنین است

روزی راهبی با جمعی از مسیحیان به مسجد النبی آمدند، در حالیکه طلا و جواهر و اشیاء گرانبها بهمراه داشتند.

راهب‌‌‌‌ رو کرد به جماعتی که در آنجا حضور داشتند ( أبوبکر نیز در بین جماعت بود ) و سوال کرد “خلیفه ی نبی و امین او چه کسی است؟”

پس جمعیت حاضر ، ابوبکر را نشان دادند ، پس
راهب رو به ابوبکر کرده و پرسید نامت چیست؟ ابوبکر گفت ، نامم “عتیق” است
راهب پرسید نام دیگرت چیست؟ابوبکر گفت نام دیگرم “صدیق” است.
راهب سوال کرد نام دیگری هم داری؟ ابو بکر گفت “نه هرگز”

پس راهب گفت گمان کنم آنکه در پی او هستم شخص دیگریست.

✍️ابوبکر گفت دنبال چه هستی؟
راهب پاسخ داد من بهمراه جمعی از مسیحیان از روم آمدم و جواهر و اشیاء گرانبها بهمراه آوردیم و هدف ما این است که از خلیفه ی مسلمین چند سوال بپرسیم ، پس اگر توانست به سوالات ما پاسخ دهد تمام این هدایای ارزنده را به او میبخشیم تا بین مسلمانان قسمت کند و اگر نتوانست سوالات ما را پاسخ دهد اینجا را ترک کرده و به سرزمین خود باز میگردیم.

✍️ابوبکر گفت سوالاتت را بپرس ، راهب گفت باید به من امان نامه بدهی تا آزادانه سوالاتم را مطرح کنم و ابوبکر گفت در امانی ، پس سوالاتت را بپرس.

✍️راهب سه سوالش را مطرح کرد:

1)ما هو الشئ الذی لیس لله؟
چه چیزاست که از آن خدا نیست؟

2)ما هو شئ لیس عندالله؟
چه چیزاست که در نزد خدا نیست؟

3)ما هو الشئ الذی لا یعلمه الله؟
آن چیست که خدا آن را نمیداند؟

پس ابوبکر پس از مکثی طولانی گفت باید از عمر کمک بخواهم ، پس بدنبال عمر فرستاد و راهب سوالاتش را مطرح کرد ، عمر که از پاسخ عاجز ماند پس بدنبال عثمان فرستاد و عثمان نیز از این سوالات جا خورد ، و جمعیت گفتند چه سوالیست که میپرسی؟خدا همه چیز دارد و همه چیز را میداند.

✍️راهب نا امید گشته قصد بازگشت به روم کرد ، ابوبکر گفت : ای دشمن خدا اگر عهد بر امان دادنت نبسته بودم زمین را به خونت رنگین می کردم .

✍️سلمان فارسی که شاهد ماجرا بود بسرعت خود را به امام علی (ع) رسانده و ماجرا را تعریف کرد و از امام خواست که به سرعت خودش را به آنجا برساند.
پس امام علی ع بهمراه پسرانش امام حسن (ع )و امام حسین (ع )میان جمعیت حاضر و با احترام و تکبیر جماعت حاضر مواجه شدند.

✍️ابوبکر خطاب به راهب گفت ، آنکه در جست و جویش هستی آمد ، پس هر سوالی داری از علی (ع) بپرس!

راهب رو به امام علی (ع) کرده و پرسیدنامت چیست؟
امام علی (ع) فرمودند: نامم نزد یهودیان “الیا” نزد مسیحیان “ایلیا” نزد پدرم “علی” و نزد مادرم “حیدر” است.
پس راهب گفت ، نسبتت با نبی (ص) چیست؟

✍️امام (ع )فرمودند: او برادر و پسرعموى من است و نیز داماد او هستم.

پس راهب گفت ، به عیسی بن مریم قسم که مقصود و گمشده ی من تو بودی.

پس به سوالاتم پاسخ بده
و دوباره سوالاتش را مطرح کرد.

✍️امام علی (ع) پاسخ دادند:
.
فإن الله تعالی أحد لیس له صاحبة و لا ولدا
فلیس من الله ظلم لأحد
و فإن الله لا یعلم شریکا فی الملک

? آنچه خدا ندارد ، زن و فرزند است.

? آنچه نزد خدا نیست ، ظلم است

? و آنچه خدا نمیداند ، شریک و همتا برای خود است

پس راهب با شنیدن این پاسخها ، امام علی را به سینه فشرد و بین دو چشم مبارکش را بوسید و گفت:

“أشهد أن لا اله إلا الله و أن محمد رسول الله و أشهد أنک وصیه و خلیفته و أمین هذه الامة و معدن الحکمة”

✳️به درستی که نامت در تورات إلیا و در انجیل ایلیا و در قرآن علی و در کتابهای پیشین حیدر است ، پس براستی تو خلیفه ی بر حق پیامبری، سپس تمام هدایا را به امام علی (ع) تقدیم کرد و امام در همانجا اموال را بین مسلمین قسمت کرد.

⬅️ پیامبر(ص)فرمود:هرکس فضائل امیرالمومنین علی ابن ابیطالب (ع)را نشردهد، مادامیکه از آن نوشته اثری باقیست ملائکة الله برای او استغفار می کنند

منبع : کتاب الإحتجاج مرحوم طبرسی.

یاعلی مدد

 نظر دهید »

هجدهمین سحر رمضان، "دردناک‌ترین" ساعات این ضیافت است . . .

31 فروردین 1401 توسط مژگان مسعودي مقدم

‍ ‌ #دلنوشته_رمضان

?سحر هجدهم . . .

✍️ و . . .
هجدهمین سحر رمضان، “دردناک‌ترین” ساعات این ضیافت است . . .

❄️آسمان و زمین، عجیب بوی درد گرفته‌اند.
میدانی . . . ؛
? شق القمری در کوفه، درپیش است،
که بر غربت هزار ساله تو، تلنبار شده‌است.

❄️بی قراری، جان مرا به آتش کشانده است . . .
حِصن حَصین زمین، آماده پرواز می‌شود.
و این اولین بار است که شیعه، درد یتیمی را به جان خویش، می‌خرد!

تصور دردهای فردا، استخوان سوز است!
علی، با همه هیبتی که آسمان را به تعظیم واداشته است، به محرابی می‌رود، که قرار‌است، ماه را در آن بشکافند.
وای، که درد این ثانیه‌ها، پای قلمم را لنگ می‌کند!

❄️یوسفم . . ‌.
من نخستین بار، بوی درد را از مشام رمضان، ادراک کرده‌ام.
علــی . . ‌. همه‌ی پناه من . . ‌. و همه پناه اهل زمین و آسمان است.
من؛ بی علی، هزار بار، یتیمی را تجربه کرده‌ام.

❄️ آقای من! ، فاجعه‌ایست رمضان‌های بدون تو!
نمی‌دانیم . . . بر کدامین درد، شکیبایی پیشه کنیم؟
بر هیبت آنکس، که از دست می‌دهیم،
یا بر غربت آنکس که بدستش نمی‌آوریم؟

❄️تو بگو . . .
شیعه چند سال دیگر، به تحمل این درد، محکوم است؟

لیلةالقدر در پیش است . . .
و من . . .
فقط یک نشانی از پیراهنت، می‌خواهم!
❤️ مولا جان!
تقدیر مرا، به همین یک نشانه و رضایتت از من، زیبا کن.

 نظر دهید »

سؤال: چهره بانوان دارای جذابیت بیشتری نسبت به موی سر آنان است، چگونه اسلام پوشش مو را واجب دانسته، ولی صورت را ترخیص فرموده است ؟

31 فروردین 1401 توسط مژگان مسعودي مقدم

سؤال: چهره بانوان دارای جذابیت بیشتری نسبت به موی سر آنان است، چگونه اسلام پوشش مو را واجب دانسته، ولی
صورت را ترخیص فرموده است ؟
پاسخ: اسلام دین تعادل است و پیروانش را به امور سخت و طاقت فرسا تکلیف نمی کند. از نگاه اسلام زن نیز عضوی از
جامعه بوده و در سازندگی، رشد و تعالی اجتماع نقش کلیدی دارد. بدیهی است در صورتی که پوشاندن چهره نیز بر زنان
واجب می شد آنان در تعاملات اجتماعی و انجام وظایف مشروع دچار مشکل و مشقّت می شدند و محدودیتی طاقت فرسا و
دست و پاگیر بر آنان تحمیل می شد.
بر این اساس، چهره با شرایطی از باب لطف و قاعده عسر و حرج مشمول حجاب نشده است.
به تعبیر متفکر شهید استاد مطهری؛ اگر شارع مقدس پوشیدن چهره و دو دست را هم واجب می کرد خود به خود شعاع
( فعالیت زن به اندرون خانه و اجتماعات خاص محدود می شد.

 نظر دهید »
  • 1
  • ...
  • 52
  • 53
  • 54
  • ...
  • 55
  • ...
  • 56
  • 57
  • 58
  • ...
  • 59
  • ...
  • 60
  • 61
  • 62
  • ...
  • 107
آبان 1405
شن یک دو سه چهار پنج جم
 << <   > >>
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

آرامش خدایی

جستجو

موضوعات

  • همه
  • بدون موضوع

فیدهای XML

  • RSS 2.0: مطالب, نظرات
  • Atom: مطالب, نظرات
  • RDF: مطالب, نظرات
  • RSS 0.92: مطالب, نظرات
  • _sitemap: مطالب, نظرات
RSS چیست؟
  • کوثربلاگ سرویس وبلاگ نویسی بانوان
  • تماس