آرامش خدایی

??????


#ویژگیهای_بارز_قمربنی_هاشم (علیه السلام) در ناحیه مقدسه

بهترین منبع برای شناخت شخصیت قمربنی هاشم عباس بن علی حضرت ابوالفضل(علیه السلام)، سخنان امامان معصوم(علیهم السلام) درباره ایشان است. زیارت نامه هایی که به زیارت نامه های “مأثوره” شهرت دارد، مرجع اساسی برای آگاهی یافتن از امتیازات و ویژگی های حضرت ابوالفضل(علیه السلام) است.

برای حضرت عباس بن علی(علیه السلام) چند زیارت نامه از اهل بیت(علیهم السلام) وجود دارد. هنگامی که امام صادق(علیه السلام) به زیارت مرقد عموی خویش حضرت ابوالفضل رفتند، به ابوحمزه ثمالی زیارت نامه ای آموزش دادند.

امام زمان حضرت مهدی(علیه السلام) نیز خطاب به ابومنصور بن عبدالمنعم بن نعمان بغدادی، زیارت نامه ای را برای شهیدان کربلا نوشتند که به زیارت ناحیه مقدسه ویژه زیارت شهیدان کربلا مشهور است.

در فرازی از این زیارت نامه درباره حضرت عباس(علیه السلام) چنین آمده است: السلام علی العباس بن امیرالمومنین المواسی أخاه بِنَفسِهِ، الا’خذ لِغَدِهِ مِن أمسهِ الفادی له، الواقی. السّاعی الیه بمائه، المَقطُوعة یداه، لَعَنَ الله قاتلیه یزیدبن وقاد و حکیم بن الطفیل الطائی(مصباح الزائر شیخ مفید، ص148*اقبال الأعمال سیدبن طاووس، ص47*بحارالانوار، ج45، ص64 و ج101 ص269).

سلام بر عباس فرزند امیرمومنان که جان خویش را در راه برادرش داد از دیروزش برای فردایش توشه برگرفت، در راه برادر جانبازی کرد و خود را فدایش کرد، از او حفاظت و خود را سپر بلایش کرد، برای او آب آورد، دست هایش قطع شد. خداوند قاتلانش یزیدبن وقاد و حکیم بن طفیل طائی را لعنت کند.
در این زیارت نامه بسیار مهم و با ارزش و روشنگری که از ناحیه مقدسه صادر شده است، برخی امتیازات حضرت اباالفضل العباس(علیه السلام) یادآوری شده است. متن این زیارت سندی مکتوب از حضرت ولی عصر قائم آل محمد(علیه السلام) درباره ابعاد شخصیت عموی خویش حضرت عباس(علیه السلام) است.

#مواسات_و_جانبازی

مواسات به معنای کمک، همیاری، همکاری و مساعدت است. در این زیارت نامه مهدوی، حضرت ابوالفضل با وصف زیبای “المواسی اخاه بنفسه” ستوده شده اند و امام زمان(علیه السلام) برایشان درود فرستاده اند. کسی که برادرش را با جانش یاری و کمک کرد. مواسات با جان، بالاترین و باارزش ترین نوع مواسات است و فراتر از مواسات و کمک مالی، زبانی، قلمی و قلبی است.این سطح از ایمان و وفاداری در حضرت اباالفضل(علیه السلام)، بی نظیر و نمونه است. البته این ارتباط صمیمی و عارفانه متقابل بود. در فرمان امام حسین(علیه السلام) به برادرش حضرت عباس(علیه السلام) برای گفت وگو با دشمنان به منظور گرفتن مهلت تا روز عاشورا چنین آمده است: یا عباس اِرکب بِنَفسی أنتَ یا أخی! (ارشاد شیخ مفید، ج2، ص92). ای عباس! برخیز جانم فدایت ای برادر!

دقت در این کلام امام معصوم(علیه السلام)، جایگاه بلند و بی نظیر حضرت اباالفضل العباس(علیه السلام) را آشکار می کند. امام حسین(علیه السلام) به حضرت اباالفضل(علیه السلام) می فرماید: جانم فدایت.

#آخرت_گرایی

امام مهدی(علیه السلام) در این زیارت نامه صفت “الا’خذ لِغَدِهِ من أمسِهِ” را برای عباس بن علی(علیه السلام) آورده اند؛ از دیروز برای فردایش توشه برداشت. رهایی از دنیاگرایی و وسوسه های شیطانی و سودجویی های گوناگون و قرار دادن دنیا زیر پای خویش برای تامین آخرت و فردای برتر، از امتیازات حضرت ابوالفضل(علیه السلام) بوده است.

#فدایی_اسلام_و_ولایت

امتیاز “الفادی له” نشان دهنده اوج ایثار است. حضرت ابوالفضل(ع) در راه ولایت و اطاعت از امام زمانش، همه سرمایه اش را که عمر و جان خویش بود، فدا کرد.

#حفاظت_و_پاسداری

“الواقی” به معنای حمایت کننده و پشتیبان و پاسدار و نگه دارنده است. حضرت ابوالفضل(علیه السلام) حامی و پشتیبان برادر خویش، رهبر قیام عاشورا و انقلاب کربلا بود. او در حمایت و پشتیبانی از امام حسین(ع) هرگز کوتاهی نکرد

#سقای_کربلا

“السّاعی الیه بمائِهِ” ویژگی دیگر حضرت اباالفضل(ع) است که در زیارت ناحیه مقدسه بیان شده است؛ ایشان کوشش کرد آب برای ولی عصر خویش بیاورد بنابراین آب آورنده و تلاشگر و کوشنده برای سقایت و آب رسانی به امام حسین(علیه السلام) و اهل بیت(علیهم السلام) بود.

تقدیم دو دست در راه خدا

حضرت ابوالفضل(ع) در کلام امام مهدی(علیه السلام) “المقطوعة یَداهُ” توصیف شده است. فداکاری در راه خدا تا قطع دستان، در کارنامه حضرت ابوالفضل(ع) وجود دارد.

در زیارت ناحیه مقدسه که از سوی امام زمان(ع) صادر شده، حضرت ابوالفضل(ع) به عنوان اسوه حسنه در ولایت مداری، فداکاری، جانبازی و پاسداری معرفی شده است. امام زمان(ع) در این زیارت نامه در شش جمله، شش ویژگی بارز حضرت ابوالفضل(ع) را نام برده و ابعاد گوناگون شخصیت الهی ایشان را معرفی کرده اند

✨﷽✨

?مقام حضرت عباس علیه السلام در کلام حضرت امام سجاد علیه السلام

✍️از ثابت بن ابى صفیت نقل است که سرور عابدان، امام سجاد علیه السلام نگاهی به عبیدالله پسر اباالفضل العباس کرد و گریست. سپس فرمود: بر رسول خدا صلى الله علیه و آله، روزی سخت تر از روز جنگ اُحد نبود که در آن عمویش حمزه بن عبدالمطلب شیر خدا و شیرمردِ رسول خدا کشته شد و پس از آن سخت‌ترین روز پیامبر، روز جنگ موته بود که در آن پسر عمویش جعفر بن ابی طالب کشته شد. اما هرگز روزی چون روز حسین علیه السلام نیست. در آن روز سی هزار مرد بر او گِرد آمدند که خود را از این امت می‌پنداشتند و همگی با ریختن خون او، بخدای عزوجل تقرب می‌جستند و او هر چه خدا را به یادشان می‌آورد پندی نمی‌گرفتند تا اینکه او را از سر عداوت و ستم و سرکشی کشتند.

?سپس فرمود: خدا عباس را رحمت کند که ایثار کرد، آزموده شد و جانش را فدای برادرش ساخت، تا آنجا که دو دستش از تن جدا شد و خدای عزیز و جلیل بجای دو دستش، به او دو بال داد تا با آنها در بهشت همراه فرشته‌ها پرواز کند، همان طوری که براى جعفر بن ابی طالب (جعفر طیار) مقرر ساخت. براستی که عباس را پیش خدای تبارک و تعالی جایگاهی ویژه است که همه شهیدان در روز رستاخیز به آن غبطه می‌خورند و رشک می‌برند.

?الأمالی (شیخ صدوق ره) ،ص547

????:
? حضرت عباس در بیان امام زمان (عج)


? بزرگ ترین عباس شناس عالم در توصیف عموی بزرگوارشان در زیارت ناحیه مقدسه می فرمایند:


? السَّلَامُ عَلَى ابی الفَضْل العباس‌بن‌امیرالمؤمنین، الْمِوَاسِی‏ أَخَاهُ‏ بِنَفْسِهِ، الْآخِذِ لِغَدِهِ مِنْ أَمْسِهِ‏، الْفَادِی لَهُ الْوَاقِی، السَّاعِی إِلَیْهِ بِمَائِهِ، الْمَقْطُوعَةِ یَدَاه‏…

? المزار الکبیر ص 486 و اقبال الاعمال ج 3 ص 71

? سلام بر فرزند برومند علی، ابوالفضل العباس که غم‌خوار و غم‌گسار و جان‌نثار برادر بود و دیروزش را به پای فردایش قربانی کرد. فدایی و نگهبان و پاسدار امام بود، آب (آبرو) به کربلا بخشید و دستان بریده‌اش (پیوندگاه کربلا و تاریخ شد.)

? در این سلام، عباس‌بن‌علی گفته نشده، عباس‌بن‌امیرالمومنین، طلیعه سلام است و این نسبت، خود گویای چه دقائق و لطایفی است که تنها اهل بصیرت و معرفت می‌فهمند.

? در سلام امام زمان ، عباس «مُواسی» است و مواسی، کسی است که اندوه خویش را در اندوه دیگران گم می‌کند و محور «خود» را به پاس‌داشت ناز و نیاز دیگران می‌گسلد و در این میانه «خویشتن» نمی‌خواهد و نمی‌بیند و عباس در «حسین» گم شده است و همه، او می‌بیند و او می‌خواهد، حتی در موج‌خیز علقمه، تصویر حسین فراچشم اوست که می‌گوید: هذا حسین شارب المنون.

?چند ویژگی منحصر به فرد امام حسین علیه السلام?

?–تنها امامی که شش ماهه به دنیا آمدند
?–تنها امامی که از هیچ بانویی‌ شیر نخوردند و تغذیه ی ایشان توسط پیامبر اکرم (ص) صورت گرفته اسـت.
?–تنها امامی که روز ولادتشان، پدر و مادر و جد و نزدیکانشان برای ایشان گریه کردند.
?–تنها امامی که در معرکه جنگ به شهادت رسیدنـد .
?–تنها امامی که در دعای توسل از ایشان به عنوان (ایّها الشهید) یاد شده با اینکه همه ائمه ما شهید شده اند.
?–تنها امامی که در زمان حیات خود، پدر دو شهید شدند علی اکبر(ع) و علی اصغر (ع )
?— تنها امامی‌که‌اربعین و زیارت‌ اربعین‌ دارند.
?— تنها امامی‌که قبر مطهرشان بیش از ده بار توسط ظالمان خراب شد تااثری ازآن باقی نمانَد! اما همچنان پا بر جاسـت.
?— تنها امامی‌که بدون‌ غسل و کفن‌ دفن شدند.
?— تنها امامی‌که‌ سر مبارکش از بدن‌ جدا شد.
?–تنها امامی که تشنه لب با هزاران زخم تیر و نیزه و شمشیر و سنگ بر بَدن به‌ شهادت رسیدند.
?–تنها امامی که بعد از شهادتش، خانواده اش اسیر شدند.
?— تنها امامی که پدر و مادر و 9 نسلش معصوم بودند.
?–تنها امامی که تولدش در ماهی است که هیچ شهادتی در آن نیست و شهادتش در ماهی است که هیچ تولدی درآن نیسـت .
?–تنها امامی که خوردن خاک قبرش اشکال ندارد .
? –تنها امامی‌که دعا تحت‌ قبه‌ ایشان به‌ اجابت می رسـد .
?–تنها امامی‌که امام زمان شبانه روز حداقل دو مرتبه بر او گریه می کند!
?–تنها امامی‌که‌ سرعت‌ و وُسعت کشتی نجاتش از سایر امامان بیشتر اسـت .
?–تنها امامی که یک درِ بهشت به نام اوست: باب الحسین

✨﷽✨

? فرزندانتان را به سمت عاق شدن یا قطع رحم، نبرید!…

✍️حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:خداوند متعال رحمت کند کسى را که فرزندش را بر نیکى کردن به خود یارى نماید.راوی گوید: عرض کردم: انسان چگونه فرزندش را بر نیکى کردن به خویش یارى کند؟

فرمودند: عمل اندکى را که در توان اوست بپذیرد و از عملى که بر او سخت است درگذرد، بر او ستم نکند و با او بداخلاقى ننماید که [اگر چنین کند] در این صورت بین او و فرزندش از مرزهاى کفر جز عاق شدن یا قطع رحم کردن فاصله‌اى نخواهد بود.

سپس حضرت پیامبر خدا صلّى الله علیه و آله فرمودند:بهشت پاکیزه است. خداوند متعال آن را پاکیزه نموده است و بوى آن را نیز پاکیزه قرار داده است؛ به طورى که بوى آن از مسیر دو هزار سال راه استشمام مى‌شود، امّا کسى که عاق شده، کسى که قطع رحم کرده و کسى که لباس خود را از روى تکبّر بر زمین مى‌کشاند، بوى بهشت را استشمام نخواهند کرد!

? کافی ج6 ص50