آرامش خدایی

بالاترین عبادت

بالاترین عبادت ما کار نوکری ست

نوکر شدن زمینه ی فردای بهتری ست

ما سال ها اسیر کمالات دلبریم

او قرن ها مدرس احساس دلبری ست

من عِرق خانوادگی ام روضه های اوست

او شآن خانوادگی اش ذره پروری ست

شغل شریف زندگی ام کفشداری است

این عشق یادگار من از ارث مادری ست

با اشک روضه اش به مقامات میرسند

عشق حسین لازمه ی هر پیمبری ست

گریه کنان او همه از یک قبیله اند

قانون این قبیله حسینی و حیدری ست

با هر کسی که دست اخوت نمیدهیم

عشق حسینِ فاطمه شرط برادری ست

مدح و مراثی حضرت رقیه سلام الله علیها
لحظه ای آرام باش

ای یتیم نیمه جانم لحظه ای آرام باش

بلبل شیرین زبان لحظه ای آرام باش

ای یتیم نیمه جانم لحظه ای آرام باش

بند قلبم پاره کردی جان من کم گریه کن

برده ای تاب و تبم را لحظه ای آرام باش

هر شبی ناله کنی از فرط درد استخوان

درد گیرد استخوانم لحظه ایی آرام باش

زجر می اید دگر باره لگد کوبت کند

بر لب آوردی تو جانم لحظه ای آرام باش

نازدانه تو یگانه مونسم بودی دگر

می روی تنها بمانم لحظه ای آرام باش

خیلی از ما زندگی شلوغی داریم‌، سر خودمان را بی‌جهت شلوغ کرده‌ایم؛ این شلوغ‌کردن‌ها استرس ایجاد می‌کند و مدام اضطراب داریم که به فلان کارمان هم برسیم. وقتی از شهر و شلوغی‌اش بیرون می‌زنیم و به طبیعت می‌رویم، از این شلوغی‌ها فاصله می‌گیریم و به‌همین‌دلیل، احساس بهتری داریم‌. خیلی از مظاهر طبیعت یک ویژگی مهم دارند و آن ساده‌بودن‌شان است. شما کویر را ببینید چقدر ساده است. این مظاهر ساده در دل طبیعت به انسان الهام می‌دهد که تو هم می‌توانی ساده باشی‌، یک‌رو باشی‌. طبیعت با زبان بی‌زبانی با شما صحبت می‌کند.

باید گفت که طبیعت آموزگار خوبی برای انسان است‌. در طبیعت حیات هست‌، رشد هست‌، امید هست‌، نشاط هست‌، زیبایی هست و‌… . طبیعت به ما یاد می‌دهد که ببخشیم بی‌آنکه منتی بگذاریم‌. تمرین همین نکتۀ ساده می‌تواند به مناعت طبع ما کمک کند و روح‌مان را بزرگ کند و در‌نظر دیگران محبوب‌مان سازد‌. طبیعت به ما می‌آموزد قرار و وقار داشته باشیم و شخصیت خودمان را بی‌جهت با بروز رفتارهای نسنجیده در زندگی خراب نکنیم‌.

بسیاری از جلوه‌های طبیعت به‌دلیل ساختار زیبایی که دارند، از‌طرف خدا برای این آفریده شده که انسان، آن‌ها را ببیند و لذت ببرد. در قرآن آمده است که «إِنَّا زَینَّا السَّماءَ الدُّنْیا: ما آسمان را زینت دادیم تا شما لذت ببرید.» لذت برای انسان رفاه را به‌دنبال دارد و وقتی انسان رفاه را تجربه کرد، به آسایش و راحتی می‌رسد و آرام می‌شود‌. بعضی از نشانه‌های طبیعت هستند که برای انسان می‌تواند مصداق و سمبل خوبی در زندگی‌اش باشد؛ مثلاً کوه‌ها نماد استواری و محکم‌بودن‌اند‌: «وَجَعَلْنَا فِی الْأَرْضِ رَوَاسِیَ أن تَمِیدَ بِهِمْ: در روی زمین کوه‌های محکم آفریدیم تا آنان را نجنباند.» یا در جای دیگر می‌‌فرماید: «‌وَالْجِبَالَ أَوْتَاداً: کوه‌ها را میخ‌های زمین قرار دادیم‌.» در برابر شدیدترین زلزله‌ها هم کوه‌ها پا‌برجا هستند. انسان می‌تواند الگوبرداری کند و در برابر بالا و پایین زندگی، قرار و وقار داشتن را از کوه‌ها یاد بگیرد.