آرامش خدایی

نگاه کودک
مامان و دختر کوچولو جلوی در آسانسور رسیدن.
مامان دکمه را زد و ولی آسانسور بالا نیومد.
مامان با عصابانیت گفت : « خرابه، باید از پلّه ها بریم. باز این بز مجه ها خرابش کردن »
- یک ماه بعد…
مامان و دختر کوچولو و زن همسایه جلوی در آسانسور رسیدن.
مامان دکمه را زد ولی آسانسور بالا نیومد.
مامان گفت : « خرابه، باید از پلّه ها بریم »
دختر کوچولو گفت : « باز این بز مجه ها خرابش کردن؟! »
زن همسایه به دختر کوچولو گفت : « عزیزم، این حرفی که زدی زشت بود، بچه خوب حرف بد نمی زنه »
دخترکوچولو گفت : « پس مامان من، آدم بدیه، چون اونم همین حرف و زده، درسته؟! »
- این داستانی بود که شاید برای خیلی از مادرها و والدین اتفاق بی افتد، ولی باید چه کرد؟
آیا اشکال از کودکان ماست که اینقدر در کار بزرگترها فضولی می کنند؟
یا اینکه اشکال از پدر و مادر ها می باشد؟

چگونه باید با فرزندان خود رفتار کنیم که آنها ما را به بی عدالتی و فرق گذاشتن بین هم متّهم نکنند؟
از مهمترین مسائلی که شاید باعث سرخوردگی فرزندان در خانه شود، بد رفتار کردن والدین مبنی بر اینکه بین فرزندان خود علنی فرق می گذارند.
بعضی والدین این کار خود را باعث پیشرفت فرزندان خود می دانند و می گویند که وقتی ما کودکی را مثلا به خاطر درس خوبش مورد توجه بیشتری قرار می دهیم، باعث می شود که فرزند دیگر، به خود بیاید و بهتر درس بخواند.
امّا این مسئله نه تنها در علم روانشناسی یک مطلب کاملا غلطی است بلکه در اسلام هم با این فرق گذاشتنها مخالف است و تعبیر به بی عدالتی می کند.
پیامبر خدا (صلّی الله علیه و آله) می فرماید:« اعدلو بین اولادکم کما تحبون ان یعدلوا بینکم» (1)
(بین فرزندان خود به عدالت رفتار نمایید همان طور که دوست دارید دیگران با شما به عدالت رفتار کنند)
برای رو شن شدن این مطلب و حدیث مهم، داستانی بسیار پند آموز را در ذیل می آوریم:
زنی با دو فرزند کوچک خود وارد خانه یکی از همسران رسول خدا(صلّی الله علیه و آله) شد. همسر پیامبر(صلّی الله علیه و آله) سه دانه خرما به زن داد، مادر بچه ها به هر یک از آنها یک دانه خرما داد و خرمای دیگر را نصف کرد و به هر یک نیمی از آن را داد.
وقتی پیغمبر اکرم(صلّی الله علیه و آله) به منزل آمد، همسرشان جریان را برای حضرت تعریف کرد. پیامبر(صلّی الله علیه و آله) فرمود: آیا از عمل آن زن تعجب کردی؟ خداوند متعال به سبب مساوات و عدالتش او را به بهشت می برد. (2)

1. بحارالانوار ج23 ص113
2. احمد دهقان، روایتها و حکایتها، ص73

خداوند در قرآن کریم می فرماید :
(هُنَّ لباس لکم وانتم لباس لهنَّ)
زنان لباس مردان و مردان لباس زنان هستند.
1. گزینش لباس اختیارى است; نظر طرفین در انتخاب یک دیگر مهم است.
2. تناسب لباس (اندازه, مدل, رنگ, نوع) در نظر گرفته شود; پرهیز از عشق هاى مجازى یا مبادله اى.
3. انسان عاقل, به طور طبیعى, به لباس احتیاج دارد; دختر و پسر عاقل به ازدواج نیاز دارند.
4. لباس, عیب پوشى مى کند; دختر و پسر پس از ازدواج, زیبایى ظاهر خود را به هم نشان دهند و عیب ها را بپوشانند.
5. لباس, آرامش خاطر مى آورد; زن و مرد در کنار هم به آرامش مى رسند.
6. لباس باید مفید باشد (گرچه ارزان); زن و مرد باید در کار هم کوشش کنند, هرچند بهاى مادى ناچیزى در این میان باشد.
7. لباس کهنه و دست دوم عیب نیست; چه عیبى دارد زنان بیوه و یا مطلقه (که عدّه آن ها سپرى گشته) مجدداً شوهر کنند و مردان نیز نباید براى خود در ازدواج با زن بیوه و یا مطلقه (با شرط مذکور) مانع احساس کنند.
8. لباس آلوده, عیب است; دختر و پسر نباید آلوده به فحشا و اعتیاد باشند.
9. لباس, تغییرپذیر است; زن و مردى که ابتدا تفاهم اخلاقى چندانى ندارند ناامید نباشند, هرکدام مى تواند دیگرى را در جهت مثبت تغییر دهد.
10. محرم ترین چیز براى انسان, لباس او است; زن و مرد باید هم راز و محرم یک دیگر باشند.
11. نگه دارى لباس از پلید ها; زن و مرد در مجالس پلید شرکت نکنند و هر کدام مواظب دیگرى باشد که به گناه آلوده نشود.
12. لباس آلوده, بدن را نیز آلوده مى کند و برعکس; بدن آلوده نیز لباس را آلوده مى کند; زن و مرد توجه داشته باشند که بى ایمانى هر کدام به دیگرى سرایت نکند.
13. لباس, ملازم و همراه انسان است; از تولد تا مرگ و از مرگ تا حشر, انسان با لباس سر و کار دارد; زن و مرد همیشه به هم نیاز دارند.
14. ابتدایى ترین زینت انسان, لباس او است; زن و مرد اصولى ترین موضوع در برنامه ریزى هاى یک دیگر هستند; به عبارت دیگر وجود زن و مرد هست که به برنامه روح مى بخشد.
15. لباس شهرت پوشیدن, خلاف عرف و شرع است; مشهور شدن به واسطه فامیل شدن با فلان ثروت مند شهر, خوش بختى نمى آورد.
16. لباس زن و مرد جدا است; کار زن در خانه است و کار مرد در بیرون از خانه.
17. لباسِ دست و پاگیر, ایجاد مزاحمت مى کند; توقعات بى جاى آن در تجملات و متقابلاً بد اخلاقى و خشونت مرد در خانه, مزاحم خوش بختى است.
18. لباس باید با کار و زمان تناسب داشته باشد; همسرى که انسان انتخاب مى کند, باید موقع شناس و وظیفه شناس باشد.
19. لباس باید خوش رنگ, جذاب و روشن باشد; جمال زن و مرد تا حدودى باید براى هم قابل قبول باشد.
20. هرکس با لباس خود معرفى مى شود; زن و مرد را به یک دیگر مى شناسند; کار هر کدام در نظر عرف, نمود شخصیت دیگرى است.

لباس بودن زن و مرد دو طرفه است…………….
همسر لباسی ارزشمند و همیشگی است.

میلاد سید السادات الاعاظم امام رضا علیه السلام و بانوی کرامت است …خوش باشید………..عیدی بگیرید